یک استاد حقوق بین‌الملل با تأکید بر اینکه توازن قوا نقش تعیین‌کننده‌ای در سرنوشت مذاکرات جاری میان تهران و واشنگتن دارد، معتقد است ایران با اتکا به پشتوانه‌های حقوقی، سیاسی و نظامی وارد گفت‌وگوها شده و آمریکا در صورت تعدیل مطالبات خود، هنوز فرصت جلوگیری از تبعات یک تقابل پرهزینه را در اختیار دارد.

خبرگزاری ایسنا: دکتر «علی بیضون» استاد حقوق بین‌الملل با اشاره به روند مذاکرات جاری، اعلام کرد که موفقیت این گفت‌وگوها در گرایشان کاهش سقف مطالبات آمریکا و پذیرش واقعیت‌های میدانی و سیاسی است.

به گفته وی، موازنه قدرت و ظرفیت چانه‌زنی طرفین عامل اصلی در دستیابی به هرگونه تفاهم خواهد بود و ایران با تکیه بر نقاط قوت حقوقی و سیاسی خود، بر حقوق حاکمیتی‌اش پافشاری می‌کند.

بیضون در گفت‌وگو با شبکه المسیره یمن توضیح داد که موضع مذاکراتی ایران بر مبنای حقی حاکمیتی استوار است که در حقوق بین‌الملل به رسمیت شناخته شده است؛ حقی که به کشورها اجازه می‌دهد بدون فشار و تهدید خارجی، اراده ملی و حاکمیت خود را اعمال کنند.

او تصریح کرد که حق غنی‌سازی اورانیوم در خاک ایران برای اهداف صلح‌آمیز، اقتصادی و تجاری مرتبط با تولید انرژی، از جمله خطوط قرمزی است که تهران از آن عقب‌نشینی نخواهد کرد.

ایشان با یادآوری توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵، گفت: ایران در آن مقطع امتیازات مهمی؛ از جمله کاهش سطح غنی‌سازی اورانیوم به ۳.۶۷ درصد و پذیرش سازوکارهای گسترده بازرسی و نظارت ارائه کرد.

به گفته این استاد حقوق بین‌الملل، تهران همچنان رویکردی جدی نسبت به مذاکره دارد، به‌ویژه برای تثبیت حق استفاده صلح‌آمیز از فناوری هسته‌ای و هم‌زمان جلوگیری از نظامی‌شدن منطقه و کشیده‌شدن آن به سایشان جنگی فراگیر.

بیضون خاطرنشان کرد که ایران با وجود قرار گرفتن در معرض حمله نظامی در ژوئن سال گذشته با مشارکت آمریکا و رژیم صهیونیستی، و نیز فشارهای داخلی، تحریم‌ها و آرایش نظامی گسترده در منطقه، وارد مذاکرات شد. با این حال، به باور او، تهران توانسته گزینه فشار نظامی را عملاً خنثی کند و اکنون واشنگتن و تل‌آویو ابزار مؤثری برای تحمیل اراده خود از طریق زور در اختیار ندارند.

ایشان افزود که آمریکا با وجود بیش از چهار دهه تحریم و محاصره، در تضعیف ایران یا وادار کردن آن به عقب‌نشینی ناکام مانده است.

از نگاه او، ایران امروز از موضع قدرت پای میز مذاکره نشسته و از حقوق اساسی خود صرف‌نظر نکرده است؛ امری که ایجاب می‌کند واشنگتن به‌جای ادامه تهدید و نمایش قدرت نظامی، از فرصت گفت‌وگو بهره ببرد.

این استاد حقوق بین‌الملل در ادامه بر ضرورت بازگشت به راه‌حل سیاسی از طریق توافقی مشابه توافق ۲۰۱۵ یا فرمولی نزدیک به آن تأکید کرد؛ توافقی که تعهدات متقابل را تضمین کند. به گفته او، در چنین چارچوبی ایران می‌تواند هم‌زمان با رفع تحریم‌ها و پایان دادن به بحران موجود، از حق غنی‌سازی در سطحی قابل قبول برخوردار شود و در مقابل، تعهد دهد به‌دنبال تولید سلاح هسته‌ای نرود.

بیضون همچنین هشدار داد که «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا برای جلوگیری از جنگی که منافع ایالات متحده را به‌شدت متأثر خواهد کرد، ناگزیر به ارائه امتیاز است. هرگونه درگیری می‌تواند پیامدهای منفی گسترده‌ای برای واشنگتن به همراه داشته باشد.

به گفته وی، ترامپ عملاً کارت فشار نظامی را از دست داده و تنها گزینه باقی‌مانده، مسیر مذاکره است.

او افزود که امضای توافقی جدید شبیه توافق ۲۰۱۵، بار دیگر پرسش‌هایی را در داخل آمریکا درباره چرایی خروج یک‌جانبه از آن توافق در سال ۲۰۱۸ و بازگشت به نقطه آغاز بدون دستاورد ملموس مطرح خواهد کرد؛ مسأله‌ای که می‌تواند برای ترامپ هزینه سیاسی در پی داشته باشد.

بیضون در ادامه تأکید کرد که فرصت کنونی پیش رایشان رئیس‌جمهور آمریکا، دستیابی به توافقی متوازن با ایران است؛ توافقی که واشنگتن را از فرسایش نظامی و اقتصادی مصون نگه دارد و مانع لغزش منطقه به سایشان جنگی گسترده شود، به‌ویژه در شرایطی که فشارهای اقتصادی داخلی در آمریکا رو به افزایش است و مطالبات عمومی برای پایان دادن به جنگ‌ها شدت گرفته و دموکرات‌ها نیز می‌توانند از هرگونه ناکامی در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای بهره‌برداری سیاسی کنند.

آخرین و مهم ترین اخبار بین الملل را در برگزیده ها دنبال کنید.