خبرگزاری ایسنا: حمید سائل، سرپرست گروه «سلام افغانستان»، در حاشیه چهل‌ویکمین جشنواره موسیقی فجر در جمع خبرنگاران گفت: در این اجرا، آثاری با سازهای رباب، دوتار و طبل اجرا شد. احمد هاشمی به‌عنوان نوازنده طبلا و احمد هاشمی سرشار به‌عنوان آوازخوان، گروه را همراهی کردند و استاد حاجی‌زاده در این اجرا حضور داشت.

او افزود: قطعات اجراشده شامل موسیقی فولکلور چند استان افغانستان و همچنین آثاری مختص ولایت هرات بود. این اجرا در واقع تلاشی برای ایجاد و نمایش ارتباطات موسیقایی میان ایران و افغانستان به شمار می‌رفت و امیدواریم مورد پسند مخاطبان قرار گرفته باشد.

سائل با اشاره به حضور گروه «سلام افغانستان» در بخش بین‌المللی جشنواره گفت: در این بخش، آثاری از کشورهای مختلف با هدف دیپلماسی فرهنگی اجرا شد. با توجه به شرایط موجود، همه به‌خوبی درک می‌کنند که جشنواره نمی‌تواند با تمام ظرفیت بزرگ خود برگزار شود، اما همین که روزنه‌ای حتی اگر کوچک و در حد یک ساعت یا نیم‌ ساعت برای برگزاری وجود دارد، خود منبع امیدی برای اهالی موسیقی و هنر است و نشان می‌دهد که موسیقی همچنان زنده نگه داشته می‌شود.

او ادامه داد: برای ما و گروه‌هایی که اجرا می‌کنند، همین استمرار فعالیت‌ها افتخار بزرگی است و خوشحالیم که چنین فرصت‌هایی همچنان وجود دارد.

سرپرست گروه «سلام افغانستان» درباره اشتراکات موسیقایی ایران و افغانستان توضیح داد: در قطعات و اشعاری که اجرا کردیم، بر پیوندهای عمیق فرهنگی و تاریخی میان ایران و افغانستان تأکید داشتیم. از اشعار شاعران معاصر ایران و افغانستان استفاده شده و تلاش کرده‌ایم وجه مشترک فرهنگی میان دو کشور حفظ شود. آهنگسازی‌ها به‌صورت مشترک با دوستان ایرانی انجام شده و در قالب همنوازی، سرود و ترانه به اجرا درآمده است.

او افزود: برخی سازهای ما با یکدیگر متفاوت‌اند؛ برای مثال رباب ایرانی و رباب افغانی از نظر ظاهری و حتی در شیوه نواختن تفاوت‌هایی دارند. برخی از سازهای ما نیز با موسیقی هند اشتراک دارند، اما موسیقی ایران و افغانستان از دیرباز ریشه‌های تاریخی مشترکی داشته و ما همواره تلاش کرده‌ایم این میراث حفظ شود؛ چرا که جامعه به موسیقی نیاز دارد و موسیقی می‌تواند حتی برخی مسائل مرزی و فرهنگی را از میان بردارد.

سائل با اشاره به شعرهای مورد استفاده در اجراها بیان کرد: مردم ایران از اشعار حافظ، سعدی، خیام و استاد شهریار بهره می‌برند و ما نیز در کنار این شاعران، از اشعار مولانا و دیگر شاعران افغانستان استفاده می‌کنیم. بسیاری از آهنگ‌های افغانی بر پایه اشعار ایرانی ساخته شده‌اند و در مقابل، اشعار شاعران افغانستان نیز در ایران مورد توجه، علاقه و تشویق قرار گرفته‌اند. ما تلاش می‌کنیم این پیوندها همواره حفظ شود.

او در ادامه به سابقه فعالیت‌های این گروه اشاره کرد و گفت: ما همواره به‌عنوان اتحادیه هنرمندان افغانستان فعالیت داشته‌ایم. پیش از انقلاب و با وقوع جنگ‌ها و مهاجرت‌ها، بسیاری از هنرمندان به ایران آمدند. خود من حدود ۴۲ سال پیش به ایران مهاجرت کردم و از سال ۱۳۶۵ فعالیت‌های هنری‌ام را در ایران آغاز کردم. در همان سال، گروه «سلام افغانستان» را تأسیس کردیم.

سائل افزود: در آن زمان گروه تنها پنج عضو داشت، اما امروز تعداد اعضا به حدود ۴۰ تا ۵۰ نفر رسیده است. گروه‌های کوچک‌تری در قالب گروه‌های چهار، پنج یا هشت‌نفره داریم که در نقاط مختلف اجرا می‌کنند و تلاش کرده‌ایم در بیشتر شهرهای ایران حضور فعال داشته باشیم.

او با اشاره به ارتباط گسترده این گروه با هنرمندان ایرانی گفت: بسیاری از هنرمندان مشهد، اصفهان، شیراز و تهران و حتی هنرمندان صدا و سیما و خانه موسیقی ما را می‌شناسند. آشنایی‌ها و همکاری‌های مشترک زیادی میان ما وجود دارد.

سرپرست گروه «سلام افغانستان» درباره وضعیت موسیقی در افغانستان نیز تصریح کرد: هیچ‌کدام از ما نمی‌خواهیم موسیقی فولکلور افغانستان از بین برود. چیزی از موسیقی از بین نرفته، اما قوانینی که حکومت جدید وضع کرده، همه‌چیز را ممنوع کرده است. موسیقی به‌طور کامل سرکوب شده و حتی اگر صدای سازی شنیده شود، با برخوردهای خشونت‌آمیز مواجه می‌شوند؛ سازها را می‌شکنند و هنرمندان را تحقیر می‌کنند. این رفتارها نه انسانی است و نه حتی در شریعت چنین چیزی وجود دارد.

او تأکید کرد: موسیقی نیاز جامعه است و هر جامعه‌ای به موسیقی نیاز دارد. با موسیقی می‌توان فرهنگ‌سازی کرد و نمی‌توان آن را کنار گذاشت. همان‌طور که مردم ایران به موسیقی نیاز دارند، مردم افغانستان نیز به آن نیازمندند.