شریفی‌نیا در پاسخ به تفاوت جنگ ایران و عراق و جنگ ۱۲ روزه، از پاسخ به آن امتناع کرد و گفت: جواب این سوال زمان زیادی‌ می‌خواهد چون باید مفصل درباره آن حرف زد و از ایران و شرایط آن گفت و بعد به گلشیفته رسید و خلاصه که وقت کم است.
او ادامه داد: اما می‌خواهم نکته دیگری را مطرح کنم؛ مدتی قبل در جشنواره داور بودم و چند فیلم جنگی هم بودند که تقریباً از اول تا آخر به هم تیر پرتاب می‌کردند. به مسئول جشنواره گفتم که اصلا فیلمی را که نشان دهد شهید چطور به وجود می‌آید نداریم، اینکه ببینیم مهر مادری و ادب خانواده چطور شهید پرورش داده را نمی‌بینیم.‌ به ایشان گفتم باید جسارت داشته باشید چون مثلا فیلم «در آغوش درخت» این ویژگی را دارد و مسیر انسان شدن را نشان می‌دهد و جای گفت‌وگو در آن هست؛ پس باید برنده شود. 
او افزود: برای همین فیلم «کافه سلطان» به آقای رزاق کریمی گفتم کاش صدای همان چهار تا موشک را هم نشنویم. آقای کیارستمی اگر یک دفترچه مشق دستش می‌گیرد، تا آخر فیلم انسانیت یاد می‌دهد و این همان نگاهی است که ما در جهان با آن موفق شدیم. 
در بخش دیگری از این نشست مرتضی رزاق‌کریمی هم بیان کرد: این روزها مسائلی درباره جشنواره و حضور و عدم حضور در آن مطرح می‌شود؛ در حالی که واژه جشنواره به معنی جشن نیست. اولین بار در سال ۴۰ این کلمه برای فستیوال رشد انتخاب شد و شاید معادل درستی برای فستیوال نباشد. ما امسال جشنی نداریم با این غم و اندوه و خانواده‌هایی که عزادارند. به هر حال در مملکتی زندگی می‌کنیم که از این اتفاق‌ها در تاریخ معاصر آن رخ داده است. 
او درباره ساخت این فیلم گفت: پس از جنگ ۱۲ روزه پیشنهادهایی برای کار به من شد ولی ترجیح دادم زمان بگذرد تا اینکه متن این کار به دستم رسید و تصمیم گرفتم آن را بسازم. 
ایشان درباره همکاری با برادرش نیز افزود: حدود ۱۸ سال قبل با برادرم همکاری داشتم و این پروژه که مطرح شد تصمیم گرفتم دوباره با هم کار کنیم و اگر قصه، درباره‌ خانواده و تفاوت نسل‌ها نبود سراغ ساخت آن نمی‌رفتم. 
مرتضی رزاق‌کریمی درباره انتخاب محمدرضا شریفی‌نیا و آزیتا حاجیان به عنوان زوج اصلی این فیلم توضیح داد: ما از ابتدا به این زوج فکر نکرده بودیم و هنرمندان دیگری هم بودند. با توجه به متن خوب، سه کاندیدا برای نقش زن داشتیم ولی در نهایت با نظر کارگردان به خانم حاجیان رسیدیم که البته برای ایشان چالش نقش جذابیت داشت. در اختتامیه جشنواره فیلم شهر هم با آقای شریفی‌نیا صحبت شد و انتخاب نهایی صورت گرفت. البته ترکیب این دو زوج مفهوم دیگری هم داشت و به فیلم ما کمک کرد؛ تا آنجا که امشب بعد از نمایش، یکی از منتقدان قدیمی به من گفت، شریفی‌نیا بازی نکرده بلکه زندگی کرده ‌و به نظرم برای هر دو بازیگر اینطور بوده است. 
مصطفی رزاق کریمی هم در این نشست پس از توضیحاتی درباره سابقه تحصیلی و شیوه کارش و اینکه علاقه‌ای به استفاده از توپ و تانک و تفنگ ندارد، بیان کرد که احتمالا دیگر فیلم مستند کار نخواهد کرد.